ویل نابغه ی ریاضی که در اوج جوانی دوست ندارد از نبوغش استفاده کندو خشونت در رفتارش دیده می شود و شان یک استاد دانشگاه که معالجه ی ویل را بعد از اینکه ویل چندین روانشناس را فراری داده است بر عهده می گیرد.

در ملاقات اول شان و ویل ‌، ویل یک تابلوی نقاشی از شان می بیند ، یک قایق که گرفتار طوفان شده و پارو ها شکستن و یک مرد داخل قایق. که همه ی اینها نشان حس نوتالژی شدیدی است که یک مرد گرفتارش شده است.اما ویل این موضوع را خیلی منفی تحلیل می کند.به نظر او زن شان عوضی از اب درامده یا او را ترک کرده اما شان بر خورد شدیدی با او می کند.

درملاقات دوم شان ویل را به خارج از اتاق خود می برد.شان وویل روی نیمکت کنار اب نشسته اند فضای سبز، ذرخت،اب و قوهای داخل ان  که ادم و مسحور زیبایی خود می کنند.خب اینجا امریکاست!!!!!!!.

 ویل: خب چیه این؟ یک حظه دل انگیز برای دو مرد.اینجا قشنگه.علاقه خاصی به قو داری یا یه جور طلسمه؟!احتیاج داری وقتتو بذاری روش؟

 شان: راجع به چیزی که دیروز بهم گفتی فکر کردم.درباره نقاشی.یه احساسی بهم دست داد و به یه خواب عمیق فرو رفتم.می دونی چه احساسی بود؟

 ویل: نه.

ــــ تو یه بچه ای.هیچ متوجه نیستی درباره چی صحبت می کنی.

 ویل: خیلی ممنون.

ــــ خواهش می کنم.

  ــــ تا حالا از بوستون خارج شدی؟

 ویل :نه.

 ــــ اگه از نقاشی بگم احتمالا کتاب های مربوط به نقاشی رو بهم شرح می دی.میکل انژ! درباره ی اون چی میدونی؟اثارهنریش،دیدگاه سیاسیش،رابطه با پاپ ،عشق ها و اثارش. درسته؟  ولی نمی تونی بهم بگی فضای کلیسای سیستین چه احساسی داره؟هیچوقت اونجا وای نستادی تا به اون سقف زیبا نگاه کنی . نه ندیدیش.

اگه از زن ها بپرسم فهرستی اززن های محبوبتو قطار می کنی حتی ممکنه چند بار رابطه ای داشته باشی. اما نمیتونی بگی بیدار شدن در اغوش زنت چه احساس شادییی داره!

 بچه محکمی هستی . اگه از جنگ بپرسم از شکسپیر می خونی؟درسته؟" بار دیگر بر پهنه ی ساحل دوستان عزیز" اما خودت عزیز نبودی ،دوستی سرش و در اغوشت نذاشته و ندیدی اخرین نفسش و به امید کمک تو فرو ببره.

 اگه از عشق بپرسم برام غزل می خونی . اما زنی رو ندیدی که بی پناه بشه.کسی رو ندیدی که با چشماش به تو عشق بده و حس کنی خداوند فرشته ای رو برای تو به وجود اورده تا بتونه تورو از قعر جهنم نجات بده.

نمی فهمی چه حسی ذاره که تو هم فرشته ی اون شی.دوسش داشته باشی و تا ابد کنارش باشی با هر شرایطی.

 با سرطان.

و تو نمی دونی نشسته خوابیدن در یک اتاق بیمارستان و گرفتن دست های اون تو دستات یعنی چی؟ و دکترا بفهمن شرایط ساعات ملاقات در مورد تو صدق نمیکنه.

 تو نمی فهمی از دست دادن یعنی چی؟! چون زمانی اتفاق می افته که چیزی رو بیش از خودت دوست داشته باشی.شک دارم تو جسارت چنین عشقی در وجودت باشه.

 به تو که نگاه میکنم یه مرد با شعور و با اعتماد نمی بینم.تو نابغه ای ویل هیچکس انکار نمی کنه.هیچ کس نمی تونه عمق وجود تو رو درک کنه.اما فکر میکنی همه چیزرو در مورد من می دونی چون یه نقاشی من و دیدی اون وقت زندگیی من و به لجن کشیدی.

 تو یتیمی درسته؟

 فکر میکنی من راحت می فهمم که زندگی تو چقدر سخت بوده؟چه احساسی داری،کی هستی؟ چون الیور تویست و خوندم؟اون وجود تو رو در بر می گیره؟من شخصا به این اهمیتی نمی دم . می دونی چرا؟ چون نمی تونم از تو چیزی یاد بگیرم و نمی تونم چیزی درباره ی تو از کتاب ها بفمم. مگه اینکه خودت حرف بزنی اینکه کی هستی و من شیفته ی شنیدنم.می ترسی از اینکه چی ممکنه بگی.

 اما نوبت حرکت توست رییس!

و نوبت حرکت شما!!!!!!!!!