دکتر مطلق:

"اون موقع ها زیبا درباره ی پتانسیل هام و جایگاهی که استحقاقشو دارم نظرات جالبی داشت.

شوهر اولش مرده بود و اون استعداد عجیبی برای اروم شدن به کمک یک روان کاو از خود نشون می داد.

به خصوص روزهایی که منشیم نمی اومد!!"

اکبر:

"مرجان خانوم اصل اصله.اصن خودشه،میدونی همه چی تو بازار پر شده از جنس بنجل چینی.

بد بازاریه.

دیگه اصلش گیر نمی اد."

  چه کسی امیر را کشت

   مهدی کرم پور

هرچه سعی می کنم نمی تونم که اجازه بدم بری

چیزی در چشمان تو روح مرا تسخیر کرده است

و من هر شب در رویاهایم تو را می بینم

تو همه ی ان چیزی هستی که می دانم و می شناسم

به سالن سینما وارد میشم. دو نفر هم همراهمند نکنه یه وقت برم اون عقب ها تا معاشقه ی

دو تا عاشق دل خسته رو اشفته کنم.

که پناهگاهی بهتر از این ندارند. یه جایی پیدا می کنم و می شینم .

کسی هم که رو این صندلی ها می شینه باید حرکت اظافی نکنه که عجیب صدا های وحشتناکی

از صندلی به گوش می رسن که کم مونده نفر جلویی پاشه و ...

و نور از پرده  ای که از پایین نیم متر کوتاه به داخل هجوم میاره که ادم نمی دونه به نور خیره بشه یا به پرده ی سینما.

اما این ظاهر ماجراست

سینمای ما امروزه دوره ی سختی رو از سر می گذراند دوره ای که فیلم کارگردانی مثل مهرجویی توقیف می شود که شاهکارهایی مانند :گاو ،دایره ی مینا،اجاره نشین ها ،هامون و لیلا دارد

و فیلم اقای قادری که ان فیلم ها رو ساخته به جای سنتوری به روی پرده سینما می رود

دوره ای که برای یک فیلم بسیار سطح پایین انتظار سیمرغ که هیچ ،بلکه اسکار دارند بدون اینکه به گذشته ی خود نگاهی بیاندازند

همین اقایی که به خاطر یک فیلم در قالب یک گروه چه بلایی سر مردم عادی نیاورد!!!!

در ایران هزینه ی  ساخته شدن فیلمی به طور میانگین ۲۰۰تا ۳۰۰ میلیون تومان  است که اگر فیلم از

فیلتر های متعدد بگذرد و خود را به اکران برساند که حداقل یک سال طول می کشد و بعد از یک سال اگر این فیلم۸۰۰تا یک میلیاردبفروشد تازه به هزینه ی اولیه ی خود رسیده است.

فاجعه از این بزرگتر؟؟؟!

هر سال چند درصد فیلم ها به این رقم میرسند؟

خلاصه یه هالیوودی هست

یه بالیوودی هست

و به قول یکی

ما هم خالیوودی منحصر به فرد داریم

متی:من یک زن شوهر دارم

ند:یعنی چی؟

متی:یعنی دنبال همراه نمی گردم

ند:پس باید می گفتی من یک زن شوهر دار خوشبختم!!!

خداوند باریتعالی ثروت را در اختیار

الاغان فربهی می گذارد

که از هر نعمت دیگری محرومشان داشته است

"مارتین لوتر"

وقتی حالی به حالی می شد

و

عشق به تمام وجودش چنگ مینداخت

می گفت :

چه حالی میده، اسیر باشی ،از یاد رفته باشی و صیادت هم یادش رفته باشه بی خبر

و ما یه لحظه مو به تنمان سیخ می شد

که دل بزرگ یعنی این.

این روزا یکی هست

این روزا یه وبلاگ هست

که باید بخونمش، راستش یه جورایی معتاد به خوندنش شدم

اصلا کی گفته روابط دنیای مجازی سرد و خشکه

من هوشی که پشت نوشته هاش جریان داره حس می کنم

من احساس و علاقه ای که همیشه هست رو حس می کنم

و خودش را...

یه جور حس روشنفکری یه جور همفکری، میون ذهن ها و دلها پل می زنه

و من عمیقا دوستش دارم!

شخصیت فوق العاده ش سحرم کرده

یا نوشته های با نکته و ظریفش

یا مرام و معرفتش

که این وزا بدجور کمیابه

و من دوستش دارم

چون

چون

"همه ی مرجان ها به غیر از این "مرجان" بدلی هستن"(۱)

(۱)به نقل یکی از نوشته هاش